VIVEKAM

మా ఆవిడ
మా ఆవిడదంతా ఒక విచిత్రం
ఆమె పనులేమో అందరికి విభిన్నం
తనకు ఇష్టమైనది అందరు చేయాలి
తనకు ఇష్టమైనట్లే అందరు ఉండాలి.
తనమీద జోకులేస్తె ఆమెకు భలె కోపం
తానూ ఇతరులను ఏమన్నా సంతోషం
ప్రొద్దున్న లేచింది మొదలు తోముడే
అటూయిటూ తిరుగుతూ అంతా హడావిడే.
తానేమి వండితే అదే తినాలె
మనకేం కావాలన్నా బయటే తినాలె
ఆమాటంటే ఆమెకు చిరాకు
అవుతుంది ఇల్లంతా పరాకు.
కేజీ చక్కర పైన నీళ్లు చిలకరిస్తుంది
కేజీ వంకాయలపై నీళ్లు కుమ్మరిస్తుంది
అదే శుద్ధి అంటుంటే నమ్మాలి
మన బుద్ధికి తెలీదని పడివుండాలి.
పిల్లపై తన జులుమీ గెలవాలి
భర్తకు అధికారం లేదని తెలియాలి
పెళ్లయిన కొత్తలో చూపును వినయం
తర్వాతే బయటపడుతుంది ఆమె నైజం.
తానూ చెప్పినట్లు జరగకుంటే అంతెత్తున లేస్తుంది
మరెవ్వరూ అలా ఉండకూడదంటుంది
ఆమె తత్వంపై ఈ కవిత్వం ఒక పైత్యం
అని సర్దేస్తుంటుంది కదా అనునిత్యం.